Biosensor to układ analityczny, w którym element biologiczny (np. enzym, przeciwciało, aptamer, komórki) rozpoznaje analit, a przetwornik zamienia to rozpoznanie na sygnał mierzalny (np. elektryczny, optyczny). Z tego powodu biosensory mogą wspierać różne zadania diagnostyczne i kontrolne, wszędzie tam, gdzie ważna jest selektywność względem czynnika biologicznego.
Stwierdzenie: "Biosensory mogą być używane do monitorowania jakości powietrza i wody, wykrywania patogenów w żywności i monitorowania stanu zdrowia pacjentów." jest prawdziwe, ponieważ obejmuje trzy szeroko spotykane kierunki wykorzystania:
- środowisko – monitoring jakości wody i (w zależności od konstrukcji) elementów jakości powietrza, często jako szybki screening,
- żywność – szybkie wykrywanie patogenów i zanieczyszczeń biologicznych w kontroli jakości,
- medycyna – pomiary parametrów istotnych klinicznie i monitoring pacjenta (w tym rozwiązania typu point-of-care).
Pozostałe odpowiedzi są fałszywe, bo zawierają nieuzasadnione zawężenia. Teza, że biosensory są używane tylko w medycynie i badaniach środowiskowych, pomija analizę żywności, która jest ważnym polem zastosowań. Stwierdzenie, że biosensory nie mogą służyć do monitorowania jakości powietrza, jest zbyt kategoryczne: zakres zależy od konstrukcji czujnika i sposobu poboru próbki, więc nie można tego wykluczyć "z definicji". Teza o użyciu tylko do metali ciężkich jest błędna, bo biosensory projektuje się dla bardzo różnych analitów (w tym biologicznych), a metale ciężkie to jedynie możliwa grupa celów analitycznych, nie jedyna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się słowo "tylko", sprawdź, czy nie istnieją inne typowe zastosowania danego narzędzia analitycznego (środowisko, żywność, zdrowie) — w przypadku biosensorów zwykle istnieją.
