W typowym workflow zarządzania kolorem rozdziela się kalibrację (doprowadzenie urządzenia do zadanych parametrów) od profilowania (opisanie, jak urządzenie rzeczywiście reprodukuje barwy po kalibracji). Dlatego sensowna kolejność działań zaczyna się od ustawień, które wpływają na warunki pracy monitora, a kończy na utworzeniu profilu.
Ustawienie jasności (często jako docelowa luminancja) wykonuje się na początku, ponieważ jasność wpływa na postrzeganie kontrastu i ogólną ocenę barw. Następnie wykonuje się ustawienie kontrastu (w praktyce bywa pozostawiane w wartości zalecanej przez producenta, ale jeśli jest elementem procedury, powinno być ustalone przed profilowaniem). Kolejnym krokiem jest ustalenie balansu bieli, czyli punktu bieli/temperatury barwowej, aby neutralne szarości były neutralne i by łatwiej było oceniać barwy w projektach.
Dopiero po ustaleniu tych parametrów wykonuje się profilowanie kolorów. Profil (zwykle ICC) jest wynikiem pomiarów i stanowi "opis" charakterystyki monitora. Gdyby profil wykonać wcześniej, a potem zmienić jasność, kontrast lub punkt bieli, profil przestałby odpowiadać rzeczywistemu zachowaniu monitora, co pogorszyłoby zgodność barw w aplikacjach graficznych.
Pozostałe sekwencje są błędne, bo umieszczają profilowanie przed ustawieniem kluczowych parametrów monitora albo przestawiają kolejność tak, że część zmian jest wykonywana po etapie, który powinien je już uwzględniać. To typowy błąd: traktowanie profilu jako "ustawienia", a nie jako wyniku kalibracji i pomiaru.
- Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zasadę "najpierw ustaw, potem mierz i opisz". Ustawienia monitora (jasność/kontrast/punkt bieli) poprzedzają tworzenie profilu.
