Film fotograficzny czarno-biały służy do rejestracji obrazu bez informacji o barwie. W praktyce oznacza to, że materiał odwzorowuje scenę jako skalę jasności: od czerni, przez różne odcienie szarości, aż do bieli. Taki zapis nazywa się tonalnym, bo kluczowa jest relacja tonów (światła i cienie), a nie kolor.
Dlatego poprawny jest opis: "Jest to film, który rejestruje tylko odcienie szarości". To najprostsze i najtrafniejsze ujęcie istoty fotografii czarno-białej na filmie.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z następujących powodów:
- "rejestruje kolorowe obrazy" – to opis filmu kolorowego, w którym nośnik i proces przetwarzania pozwalają odwzorować barwy sceny.
- "tylko w kolorach czerwonym i niebieskim" – film czarno-biały nie działa jako "ograniczona paleta barw"; nie rejestruje barw, lecz jasność. Taki opis może wynikać z błędnego skojarzenia z kanałami RGB w grafice cyfrowej, ale nie opisuje właściwości filmu czarno-białego.
- "tylko w kolorach zielonym i żółtym" – analogicznie, to mylące przedstawienie zagadnienia. W fotografii czarno-białej można co najwyżej mówić o tym, że różne barwy mogą dawać różne tony szarości (np. przy użyciu filtrów), ale końcowy zapis nadal pozostaje czarno-biały.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "czarno-biały", szukaj odpowiedzi odnoszącej się do odcieni szarości, tonów lub jasności, a nie do "wybranych kolorów".
