KWALIFIKACJA MOD3 - TEST WIEDZY NR 4

Badania organoleptyczne (zwane też sensorycznymi) to ocena cech surowców i wyrobów wykonywana bezpośrednio przez człowieka przy użyciu zmysłów. W praktyce krawieckiej i w ocenie materiałów odzieżowych jest to bardzo częsta metoda wstępnej kontroli jakości, bo jest szybka, tania i możliwa do wykonania w pracowni bez zaplecza laboratoryjnego.

W takim badaniu wykorzystuje się m.in.:

• wzrok – do oceny barwy, równomierności zabarwienia, połysku, prześwitu, widocznych wad (zaciągnięcia, przebarwienia, nierówna faktura),
• dotyk – do oceny "chwytu", miękkości, szorstkości, sprężystości, układalności i komfortu kontaktu ze skórą,
• węch – do wychwycenia niepożądanych zapachów po wykończeniu chemicznym, magazynowaniu czy transporcie.

Dlatego odpowiedź "Nasze zmysły" jest poprawna: w badaniach organoleptycznych "narzędziem pomiarowym" jest człowiek i jego percepcja.

Pozostałe propozycje odnoszą się do badań instrumentalnych lub specjalistycznych, a nie do klasycznej oceny organoleptycznej:

• "Mikroskop elektronowy" służy do bardzo zaawansowanej analizy mikrostruktury (np. powierzchni, przekrojów), co jest kosztowne i nie jest typową metodą oceny organoleptycznej w praktyce odzieżowej.
• "Spektrofotometr" jest urządzeniem do pomiaru barwy w sposób obiektywny i liczbowy; to przykład kontroli instrumentalnej, a nie oceny wykonywanej zmysłami.
• "Czujniki dotykowe" mogą występować w badaniach aparaturowych właściwości powierzchni lub tarcia, ale nadal nie są "najczęściej używanym" narzędziem badań organoleptycznych, które z definicji opierają się na ludzkiej ocenie sensorycznej.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się słowa "organoleptyczne/sensoryczne", najpierw pomyśl o zmysłach i ocenie subiektywnej, a dopiero potem o aparaturze. Urządzenia pomiarowe zwykle wskazują na badania instrumentalne.