Kapitał zapasowy należy do kapitałów własnych, czyli tej części pasywów, która odzwierciedla finansowanie majątku jednostki przez właścicieli. Na dzień bilansowy pozycje kapitałów własnych wykazuje się zasadniczo w wartości wynikającej z ksiąg rachunkowych (saldo odpowiednich kont kapitałowych), co odpowiada wartości nominalnej ujętej w ewidencji.
Dlatego odpowiedź "wartości nominalnej" jest właściwa: kapitał zapasowy nie jest instrumentem wycenianym "po rynkowej cenie", tylko pozycją kapitałową wykazywaną zgodnie z jej księgowym ujęciem.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "kwoty wymaganej zapłaty" dotyczy typowo zobowiązań (np. zobowiązań handlowych, kredytów), gdzie istnieje obowiązek uregulowania określonej kwoty wobec wierzyciela. Kapitał zapasowy nie stanowi długu wobec właścicieli do natychmiastowej spłaty.
- "wartości godziwej" jest kojarzona z wyceną niektórych aktywów lub instrumentów finansowych. Kapitał zapasowy jako element kapitałów własnych nie jest standardowo przeszacowywany do wartości godziwej "sam z siebie".
- "ceny rynkowej" odnosi się do wyceny składników, dla których istnieje rynek i możliwa jest obserwacja ceny (np. określonych aktywów). Kapitał zapasowy nie jest towarem, którego "cena rynkowa" stanowi podstawę ujęcia w bilansie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się pojęcia "kwota do zapłaty" lub "wartość godziwa", najpierw ustal, czy dana pozycja jest zobowiązaniem albo aktywem wymagającym przeszacowania. Kapitały własne (w tym kapitał zapasowy) najczęściej pozostają po stronie ewidencyjnej wartości nominalnej.
