Aby obliczyć wydobycie dobowe ze ściany, trzeba przejść przez trzy kroki: (1) policzyć objętość urobku wynikającą z geometrii i postępu, (2) przeliczyć objętość na masę przez gęstość, (3) uwzględnić współczynnik strat φ jako mnożnik.
1) Objętość dobowego urobku
Ściana o długości 200,0 m i wysokości 2,0 m, przy postępie 5,4 m/d, daje bryłę o wymiarach 200,0 m × 2,0 m × 5,4 m/d.
V = 200,0 · 2,0 · 5,4 = 2160 m3/d
2) Masa dobowego urobku bez strat
Gęstość węgla ρ = 1,3 Mg/m3 oznacza, że 1 m3 odpowiada 1,3 Mg. Zatem:
m = ρ · V = 1,3 · 2160 = 2808 Mg/d
3) Uwzględnienie strat/odzysku
Współczynnik φ = 0,9 stosujemy jako współczynnik, który zmniejsza masę do wartości efektywnie uzyskanej (po stratach):
mef = m · φ = 2808 · 0,9 = 2527,2 Mg/d
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 2 808,0 Mg/d – odpowiada wynikowi przed zastosowaniem φ, czyli pomija straty.
- 2 160,0 Mg/d – to typowy skutek błędu w objętości (np. użycie postępu 5,4 jako 4,2 lub pominięcie jednego z wymiarów) albo błędnej gęstości/przeliczenia.
- 1 944,0 Mg/d – zwykle wynika z podwójnego "ukaraniu" wyniku (np. dodatkowe, nieuzasadnione pomniejszenie) albo z policzenia z niepełnej geometrii (np. 200·1,8·5,4).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostki przy każdym kroku. Jeśli po objętości masz m3/d, a po gęstości Mg/m3, to po mnożeniu musi wyjść Mg/d. To szybko ujawnia błędy w rozumowaniu.