Wzornik (forma) w procesie gięcia drewna pełni rolę ustalacza geometrii: utrzymuje element w zadanym promieniu/kształcie w czasie, gdy w materiale zachodzą zmiany wilgotności i relaksacja naprężeń.
Po nadaniu kształtu w drewnie mogą pozostać naprężenia wewnętrzne. Jeżeli element zdejmie się zbyt wcześnie, często pojawia się zjawisko potocznie nazywane sprężynowaniem – część odkształcenia "cofa się", a detal nie trzyma wymaganego kształtu. Sezonowanie w stabilnych warunkach (np. około temperatury pokojowej) sprzyja temu, by kształt się utrwalił i by późniejsze zmiany wymiarowe były mniejsze.
Odpowiedź "po zakończeniu sezonowania w temperaturze 20°C" wskazuje właśnie na moment, gdy proces stabilizacji został zakończony, a element osiągnął bardziej przewidywalny stan. W praktyce istotą jest nie sama liczba, lecz zasada: najpierw stabilizacja, potem zdjęcie z formy.
- "niezwłocznie po nadaniu im kształtu" jest ryzykowne, bo pomija czas potrzebny na relaksację naprężeń i wyrównanie wilgotności; detal może się odkształcić po zwolnieniu z formy.
- "tuż przed ich suszeniem" miesza etapy: jeśli suszenie jest kolejnym procesem, to zdjęcie z formy przed nim zwykle zwiększa ryzyko zmiany kształtu w trakcie ubytku wilgoci.
- "zaraz po wysuszeniu" sugeruje, że element suszy się na wzorniku i natychmiast po wyjęciu jest gotowy; w praktyce często potrzebny jest jeszcze czas na wyrównanie warunków i uniknięcie odkształceń po zwolnieniu (zależnie od technologii i grubości).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy momentu zdjęcia elementu z oprzyrządowania, szukaj odpowiedzi związanej z zakończeniem stabilizacji (sezonowanie/klimatyzacja), a nie z etapem "jak najszybciej" lub z etapami, które mogą ponownie zmieniać wilgotność.
