"Wykładnia systemowa" to taki sposób interpretowania prawa, w którym znaczenie normy ustala się nie w oderwaniu, lecz poprzez jej miejsce w całym systemie prawa oraz powiązania z innymi normami. W praktyce oznacza to sprawdzanie, jak dany przepis współgra z innymi przepisami: czy jest przepisem ogólnym czy szczególnym, czy istnieją wyjątki, odesłania, definicje legalne w tej samej ustawie lub w aktach powiązanych, oraz czy inne normy nie modyfikują jego zakresu.
Odpowiedź "systemową" jest właściwa, ponieważ w treści pytania kluczowe są sformułowania: "w całokształcie systemu" oraz "w powiązaniu z innymi normami". To właśnie opis relacji wewnątrz systemu prawa.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do podanej definicji:
- "językową" wybiera się, gdy podstawą jest analiza słów, gramatyki i znaczeń językowych przepisu; tu nacisk położono na relacje między normami, a nie na samo brzmienie.
- "funkcjonalną" łączy się z celem regulacji, skutkami społecznymi i funkcją normy; pytanie nie mówi o celu ani o skutkach, tylko o miejscu w systemie i powiązaniach.
- "historyczną" wiąże się z genezą przepisu (okoliczności uchwalenia, wcześniejsze wersje, intencje w czasie tworzenia); w pytaniu nie ma odwołania do procesu legislacyjnego ani historii.
W kontekście pracy w administracji publicznej podejście systemowe jest szczególnie ważne, bo wiele spraw wymaga jednoczesnego stosowania kilku aktów i zasad (np. reguł ogólnych oraz wyjątków). Na egzaminie warto szukać w treści definicji słów-kluczy: "język", "cel/funkcja", "historia/geneza", "system/powiązania".
