Otwór na sworzeń tłokowy jest powierzchnią współpracującą, dla której istotne są: dokładny wymiar, okrągłość, współosiowość oraz odpowiednia chropowatość. Gdy naprawa ma być wykonana metodą na wymiar naprawczy, oznacza to, że otwór ma zostać doprowadzony do ściśle określonej, większej wartości (w ramach przewidzianych wymiarów naprawczych), tak aby zapewnić prawidłowe pasowanie po naprawie.
Do uzyskania wymaganego wymiaru i jakości powierzchni stosuje się obróbkę wykańczającą otworów, czyli rozwiercanie. W praktyce warsztatowej oznacza to zastosowanie rozwiertarki (jako obrabiarki/operacji) lub narzędzia rozwiercającego prowadzonego w odpowiednim uchwycie. Rozwiercanie usuwa niewielki naddatek i pozwala uzyskać powtarzalny wymiar w tolerancji oraz lepszą gładkość niż po samym wierceniu.
- Odpowiedź "wiertła krętego" jest nieprawidłowa, ponieważ wiertło służy głównie do wykonywania otworów zgrubnie. Po wierceniu dokładność i jakość powierzchni zwykle nie są wystarczające dla precyzyjnego pasowania sworznia.
- Odpowiedź "gwintownika" jest nieprawidłowa, bo gwintownik stosuje się do nacinania gwintu, a w otworze na sworzeń nie wykonuje się gwintu.
- Odpowiedź "freza czołowego" jest nieprawidłowa, ponieważ frez czołowy jest typowy do obróbki płaszczyzn. Nie jest narzędziem przeznaczonym do wykańczania cylindrycznego otworu na pasowanie sworznia.
Na egzaminie warto zapamiętać schemat: wiercenie = zgrubnie, rozwiercanie/roztaczanie = na dokładny wymiar, gwintowanie = gwint. Jeśli w pytaniu pojawia się "wymiar naprawczy" i precyzyjny otwór współpracujący, najczęściej chodzi o operację wykańczającą.
