Kalibracja (georeferencja) cyfrowego obrazu rastrowego polega na dopasowaniu zeskanowanej mapy analogowej do układu współrzędnych. Dopasowanie wykonuje się na podstawie punktów dostosowania (kontrolnych), a jako miarę jakości podaje się najczęściej średni błąd transformacji (uogólniony błąd dopasowania, często rozumiany jako miara RMSE w metrach).
W zadaniu kluczowe jest porównanie uzyskanego średniego błędu transformacji z dopuszczalną dokładnością wynikającą z wymagań dla mapy w skali 1:1000, przytoczonych w fragmencie rozporządzenia (załączonym do arkusza). Poprawna kalibracja to taka, w której wartość błędu jest nie większa od dopuszczalnej granicy.
Dlatego odpowiedź "0,37 m" jest poprawna: jest to wynik, który spełnia warunek dokładności wskazany w materiale źródłowym do zadania. Pozostałe propozycje (większe wartości błędu) oznaczają gorsze dopasowanie rastra do punktów i tym samym niespełnienie wymagań.
- Odpowiedź "0,42 m" jest błędna, bo przekracza dopuszczalny próg z załączonego fragmentu wymagań, co wskazuje na zbyt duże odchylenia dopasowania.
- Odpowiedź "0,76 m" jest błędna, ponieważ taki błąd w skali 1:1000 zwykle oznacza wyraźnie widoczne przesunięcia treści mapy względem danych odniesienia i nie spełnia kryterium jakości.
- Odpowiedź "1,00 m" jest błędna, bo jest to błąd bardzo duży jak na kalibrację materiału mającego służyć do prac geodezyjnych — wskazuje na nieprawidłowy dobór punktów, modelu transformacji lub błędne wskazania na rastrze.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze odczytaj warunek z materiału (limit błędu dla danej skali) i porównaj z podanymi wartościami. Nie wybieraj automatycznie najmniejszej liczby "na wyczucie" — w innych zadaniach próg może być inny, a czasem wymaganie bywa sformułowane jako wartość maksymalna dla konkretnego rodzaju opracowania.
