Kalibracja (georeferencja) cyfrowego obrazu rastrowego mapy analogowej polega na dopasowaniu skanu do układu odniesienia na podstawie punktów dostosowania. Wynikiem procesu jest m.in. średni błąd transformacji, który opisuje, jak dobrze model transformacji odwzorował punkty kontrolne.
Aby stwierdzić, czy kalibracja została wykonana z prawidłową dokładnością, nie wystarczy "intuicyjnie" ocenić, czy błąd jest mały. Trzeba wykonać krok metodyczny:
- odczytać z raportu/arkusza kalibracji wartość średniego błędu transformacji (w metrach),
- odczytać z przytoczonego fragmentu przepisów dopuszczalny błąd dla takiej kalibracji (warunek graniczny),
- porównać: poprawna jest ta kalibracja, dla której błąd nie przekracza limitu.
Odpowiedź "0,37 m" jest poprawna, ponieważ w zestawie odpowiedzi odpowiada wartości spełniającej wymaganie dokładnościowe wskazane w załączonym fragmencie przepisów (błąd mieści się w dopuszczalnej granicy).
Pozostałe wartości są błędne z typowych powodów interpretacyjnych:
- "0,42 m" – przekracza próg dopuszczalny wynikający z kryterium w przepisie, więc nie potwierdza wymaganej jakości kalibracji.
- "0,76 m" – wskazuje na wyraźnie gorsze dopasowanie (zwykle efekt zbyt małej liczby punktów, ich złego rozmieszczenia lub błędów identyfikacji), co nie spełnia wymagań.
- "1,00 m" – błąd tej wielkości oznacza kalibrację zbyt niedokładną do zastosowań wymagających kontroli jakości; wynik nie przechodzi weryfikacji względem limitu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę, czy przepis mówi o średnim błędzie, RMS, czy maksymalnej odchyłce punktu. To różne miary i nie wolno ich zamieniać. Dopiero potem porównuj liczbę z progiem, a nie tylko wybieraj "najmniejszą z listy".
