Ocena, czy wał nadaje się do dalszej eksploatacji bez naprawy, polega na porównaniu zmierzonej średnicy z wymiarami granicznymi wynikającymi z dokumentacji technicznej, pasowania (system ISO) albo z kryterium dopuszczalnego zużycia dla danego węzła (np. wał–łożysko, wał–tuleja).
W praktyce zużycie wału najczęściej objawia się zmniejszeniem średnicy (ścieranie), a decyzja "może pracować dalej" zapada wtedy, gdy wynik pomiaru nie jest mniejszy niż dopuszczalne minimum (lub mieści się w zadanym przedziale). Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje te wały, które mieszczą się w granicy dopuszczalnej – tutaj: 1 i 3.
Dlaczego pozostałe zestawy są błędne?
- 1 i 2 – wał 2 nie spełnia wymagań (jego średnica jest poza dopuszczalnym zakresem), więc para nie może być poprawna.
- 2 i 3 – ponownie, obecność wału 2 dyskwalifikuje odpowiedź, mimo że wał 3 jest prawidłowy.
- 4 i 3 – wał 4 jest poza dopuszczalnym zakresem (np. przekroczone zużycie lub niewłaściwy wymiar), więc nie może być uznany za zdatny bez naprawy.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, ustal kryterium porównania (nominał i odchyłki albo dopuszczalne zużycie). Następnie oceniaj każdy wał osobno: "w normie/poza normą". Dopiero na końcu wybierz parę zawierającą wyłącznie elementy "w normie".
