Kalkulacja zużycia materiałów i dodatków krawieckich polega na oszacowaniu, ile realnie trzeba zużyć tkaniny zasadniczej, podszewki oraz elementów pomocniczych, aby wykonać wyrób zgodnie z technologią szycia.
W spódnicy o długości 60 cm nie przyjmuje się automatycznie, że wystarczy dokładnie 60 cm tkaniny. W praktyce trzeba doliczyć dodatki technologiczne, czyli zapasy wynikające z konstrukcji i obróbki:
- zapas na szwy (łączenie elementów),
- zapas na obróbkę dołu (podwinięcie/odszycie),
- zapas i rozwiązania konstrukcyjne związane z wszyciem zamka.
Dlatego wariant z 66 cm tkaniny zasadniczej jest zgodny z ideą, że zużycie jest nieco większe niż sama długość spódnicy.
Podszewka w spódnicy zwykle odpowiada długości wyrobu (tu 60 cm), przy czym jej zużycie liczy się osobno od tkaniny zasadniczej. W zadaniu sprawdzana jest także znajomość dodatków: do spódnicy z podszewką typowo stosuje się zamek błyskawiczny nierozdzielczy. Zamek rozdzielczy jest charakterystyczny dla wyrobów, które mają się całkowicie rozłączać (np. część okryć wierzchnich), co nie jest typowe dla spódnicy.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo albo zaniżają zużycie (pomijając zapasy), albo podają nieadekwatny typ zamka (rozdzielczy), albo jednocześnie zmieniają kilka parametrów w sposób niespójny z technologią wykonania spódnicy z podszewką.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest podszewka i zamek, zawsze sprawdź, czy w odpowiedziach nie podstawiono zamka rozdzielczego oraz czy uwzględniono zapasy ponad długość wyrobu.
