W intarsji (dekoracji wykonywanej z fragmentów forniru/okleiny) kluczowy jest efekt wizualny: układ usłojenia, kolor, kontrast i jednolitość całej kompozycji. Gdy wykonuje się naprawę intarsji z okleiny orzechowej, celem jest możliwie wierne odtworzenie fragmentu, który był w wyrobie pierwotnie. Z tego powodu właściwym wyborem jest okleina z tego samego gatunku drewna, ponieważ tylko wtedy istnieje największa szansa na zgodność barwy, rysunku (usłojenia) oraz "charakteru" powierzchni po obróbce i wykończeniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Wyłącznie z iglastego drewna" – to kategoria zbyt ogólna i w praktyce zwykle odmienna estetycznie od orzecha. Sam fakt, że drewno jest iglaste, nie oznacza zgodności wyglądu z orzechem.
- "Wyłącznie z egzotycznego drewna" – "egzotyczne" nie jest kryterium dopasowania do orzecha; obejmuje wiele gatunków o bardzo różnym kolorze i rysunku. Taki wybór nie gwarantuje zgodności z naprawianą okleiną.
- "Z dowolnego gatunku drewna liściastego" – choć orzech jest liściasty, to "dowolny liściasty" nadal oznacza duże różnice w barwie, porowatości i usłojeniu. Naprawa miałaby wtedy widoczny "łatany" fragment, co zaprzecza celowi renowacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu podany jest konkretny gatunek okleiny, najczęściej sprawdzana jest zasada doboru materiału naprawczego: dobierz taki sam gatunek (i w praktyce także możliwie podobny rysunek oraz odcień), aby naprawa była jak najmniej zauważalna po wykończeniu.
