KWALIFIKACJA MED6 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 39.
Wykonując naprawę złamanej protezy całkowitej, po jej sklejeniu woskiem lepkim należy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Po sklejeniu odłamów protezy woskiem lepkim kolejnym krokiem jest wykonanie modelu roboczego, który stabilizuje fragmenty i pozwala bezpiecznie przeprowadzić dalszą naprawę tworzywem akrylowym.
Pozostałe czynności (monomer, kontrola przylegania, polerowanie) dotyczą etapów późniejszych.

Pełne wyjaśnienie:

W naprawie złamanej protezy całkowitej sklejenie odłamów woskiem lepkim ma charakter tymczasowego ustabilizowania elementów w prawidłowej relacji. Bezpośrednio po takim sklejeniu należy przygotować warunki, aby podczas właściwej naprawy (np. wprowadzenia materiału akrylowego) nie doszło do przesunięcia fragmentów. Temu służy wykonanie modelu (modelu roboczego/naprawczego) – stanowi on podporę i bazę do dalszych prac, pozwala też zachować pierwotne ułożenie części protezy.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym "następnym" krokiem?

  • "pokryć miejsce złamania monomerem" – zwilżanie monomerem bywa elementem przygotowania powierzchni przed nałożeniem masy akrylowej, ale wymaga stabilnego podparcia i kontroli położenia odłamów. Zrobienie tego przed wykonaniem modelu zwiększa ryzyko pracy na niestabilnym układzie i pogorszenia dokładności naprawy.
  • "sprawdzić zasięg i przyleganie protezy na modelu" – kontrola na modelu jest istotna, ale logicznie następuje po wykonaniu modelu (a nie zamiast niego). Sama czynność sprawdzenia nie zastępuje przygotowania modelu, który jest bazą do naprawy.
  • "przeprowadzić obróbkę mechaniczną i polerowanie protezy" – obróbka i polerowanie to etap końcowy, wykonywany po zakończeniu naprawy i po uzyskaniu właściwego kształtu oraz gładkości powierzchni. Nie jest to czynność wykonywana bezpośrednio po sklejeniu woskiem.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o naprawy protez zwracaj uwagę na słowa określające moment ("po sklejeniu", "bezpośrednio po", "na końcu"). To zwykle testuje kolejność operacji, a nie listę wszystkich czynności, które w ogóle występują w procesie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Sklejenie woskiem lepkim to tymczasowe połączenie odłamów, aby ustawić je w prawidłowej relacji przed właściwą naprawą. Wosk stabilizuje położenie fragmentów na czas dalszych etapów (np. wykonania modelu i późniejszej naprawy akrylem).
Model jest potrzebny, bo zapewnia podparcie i stabilizację fragmentów protezy. Dzięki temu podczas dalszej naprawy nie dochodzi do przesunięć, które mogłyby zmienić przyleganie, zasięg lub zwarcie. To także ułatwia kontrolę poprawności położenia elementów.
Model roboczy pełni funkcję "bazy technologicznej": umożliwia bezpieczne opracowanie miejsca naprawy, wprowadzenie materiału oraz kontrolę dopasowania. Działa jak stabilny uchwyt, który minimalizuje ryzyko deformacji lub rozjechania się linii złamania w trakcie pracy.
Obróbkę mechaniczną i polerowanie wykonuje się na końcu, po zakończeniu właściwej naprawy materiałem akrylowym i po uzyskaniu prawidłowego kształtu. Wcześniejsze polerowanie nie ma sensu, bo naprawa zmienia powierzchnię i wymaga ponownego opracowania.
Zwykle nie jest to pierwszy krok "zaraz po sklejeniu". Najpierw dąży się do stabilizacji i przygotowania bazy pracy (np. poprzez wykonanie modelu). Monomer bywa stosowany później jako element przygotowania powierzchni przed aplikacją tworzywa, zgodnie z technologią materiału.
Najczęstszy błąd to wybór czynności końcowych (np. polerowania) jako kolejnego kroku po sklejeniu. Drugi błąd to pominięcie etapu wykonania modelu i przechodzenie od razu do pracy z monomerem lub akrylem. W praktyce prowadzi to do przesunięć i gorszego dopasowania.
Kontrola przylegania "na modelu" jest możliwa dopiero wtedy, gdy model istnieje. To dwie różne czynności: wykonanie modelu to etap przygotowawczy, a sprawdzenie to etap kontrolny. Pytania egzaminacyjne często sprawdzają właśnie tę różnicę.
Celem jest odtworzenie ciągłości konstrukcji protezy przy zachowaniu jej funkcji: przylegania, zasięgu oraz prawidłnej relacji z podłożem. Technologicznie ważne jest utrzymanie ustawienia odłamów, dlatego po wstępnym sklejeniu wykonuje się model i dopiero potem realizuje naprawę.
W etapie przygotowawczym pojawiają się działania stabilizujące i organizujące pracę (np. sklejenie woskiem, wykonanie modelu, przygotowanie miejsca naprawy). Etap końcowy to opracowanie powierzchni, wygładzenie i polerowanie. Warto szukać w treści pytań słów: "po", "przed", "następnie".
Po wykonaniu modelu zwykle przechodzi się do właściwych czynności naprawczych: przygotowania linii złamania, pracy z materiałem (np. akrylem) oraz kontroli dopasowania. Dopiero po zakończeniu naprawy wykonuje się obróbkę mechaniczną i polerowanie, aby uzyskać gładką, higieniczną powierzchnię.
info

Statystycznie 49% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do technologii protetycznej (naprawy protez akrylowych)
  • Instrukcje producentów tworzyw akrylowych do napraw (procedury laboratoryjne)
  • Materiały dydaktyczne szkół policealnych dla kwalifikacji technik dentystyczny (MED.6)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego