KWALIFIKACJA BPO2 - CZERWIEC 2010

Pytanie dotyczy praktycznej oceny sytuacji po ujęciu sprawcy kradzieży i wyboru środka, który ma zapewnić bezpieczeństwo oraz zapobiec ucieczce. W realnych interwencjach kluczowe są dwie zasady: konieczność (czy bez danego środka nie da się bezpiecznie działać) oraz proporcjonalność (czy środek nie jest "mocniejszy" niż wymaga sytuacja).

Odpowiedź "Jeśli ujęta osoba stawia bierny opór" jest prawidłowa, ponieważ bierny opór oznacza brak podporządkowania się poleceniom bez ataku i bez podejmowania działań siłowych. Taka postawa może utrudniać czynności, ale nie jest równoznaczna z bezpośrednim zagrożeniem dla życia i zdrowia oraz zwykle nie wskazuje na natychmiastową próbę wyrwania się. W takich przypadkach właściwsze bywa uspokojenie sytuacji, wezwanie wsparcia, kontrola otoczenia i bezpieczne zabezpieczenie miejsca do czasu przekazania osoby uprawnionym służbom.

Pozostałe odpowiedzi opisują sytuacje, w których ryzyko jest jakościowo większe:

• "W sytuacji gdy ujęta osoba dopuszcza się czynnej napaści" – to sytuacja agresji/ataku, w której priorytetem jest przerwanie napaści i ochrona zdrowia; zastosowanie środka ograniczającego ruch może być uzasadnione.
• "Jeśli ujęta osoba stawia czynny opór" – czynny opór to działania siłowe (szarpanie, odpychanie, próby wyrwania się), które zwiększają ryzyko obrażeń i ucieczki; środek ograniczający może być adekwatny.
• "W sytuacji gdy ujęta osoba podejmuje ucieczkę" – ucieczka oznacza realną utratę kontroli nad osobą ujętą; zabezpieczenie przed ponowną próbą ucieczki bywa celem użycia kajdanek.

Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na różnicę między "nie współpracuje" a "atakuje/wyrywa się/ucieka". W testach najczęściej to właśnie ta granica decyduje o tym, czy środek przymusu jest uzasadniony.