W toalecie całego ciała wykonywanej w łóżku kluczowe są dwie zasady: od najczystszych partii do najbrudniejszych oraz od góry do dołu. Taka organizacja ogranicza przenoszenie drobnoustrojów na kolejne okolice ciała i ułatwia utrzymanie higieny oraz komfortu osoby leżącej.
Poprawna sekwencja rozpoczyna się od higieny jamy ustnej (zęby). To etap, który wykonuje się przed myciem skóry, aby nie przenosić zanieczyszczeń z okolicy ust podczas dalszych czynności pielęgnacyjnych. Następnie myje się twarz, uszy i szyję, czyli okolice zwykle czystsze i bardziej wrażliwe. Kolejne są klatka piersiowa oraz kończyny górne, po czym przechodzi się do brzucha.
Dalej wykonuje się mycie pleców (zwykle wymaga to zmiany ułożenia podopiecznego), następnie pośladków, potem kończyn dolnych. Krocze jest myte zawsze na końcu, ponieważ jest to okolica najbardziej narażona na skażenie florą bakteryjną i ryzyko zakażeń. Mycie krocza wcześniej zwiększa ryzyko przeniesienia zanieczyszczeń na inne części ciała oraz na używany sprzęt.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe? Zawierają przestawienia łamiące opisane zasady, np. umieszczają higienę jamy ustnej po myciu twarzy lub innych partii, albo mieszają kolejność tułowia i kończyn w sposób nielogiczny z punktu widzenia "od góry do dołu". W jednej z odpowiedzi występuje też niespójność zapisu ("brzuch plecy") utrudniająca jednoznaczne odczytanie etapu.
W praktyce warto pamiętać o organizacji pracy: stosowaniu oddzielnych myjek/rękawic dla różnych okolic, regularnym osuszaniu skóry po umyciu i o wymianie wody, aby utrzymać higienę oraz zapobiegać podrażnieniom i zakażeniom.
