W fotografii sportowej "zamrożenie ruchu" oznacza zminimalizowanie rozmycia poruszającego się obiektu w czasie ekspozycji. Najważniejszym parametrem jest tu czas naświetlania: im krótszy, tym mniej obiekt zdąży się przemieścić na matrycy podczas rejestracji.
Odpowiedź: ISO 800, f/2.8, 1/2000 s jest najbardziej właściwa, ponieważ czas 1/2000 s jest typowo wystarczająco krótki, by zatrzymać szybkie ruchy (bieg, skok, dynamiczne gesty). Jednocześnie f/2.8 (duży otwór przysłony) i ISO 800 wspierają ekspozycję: krótki czas "zabiera" światło, więc trzeba je "odzyskać" przysłoną i/lub ISO.
- ISO 100, f/16, 1/60 s – 1/60 s jest bardzo długim czasem jak na sport, więc ruch sportowców prawdopodobnie będzie rozmazany. Dodatkowo f/16 ogranicza dopływ światła, co jeszcze bardziej wymuszałoby długi czas.
- ISO 1600, f/1.4, 1/30 s – mimo wysokiego ISO i bardzo jasnej przysłony, czas 1/30 s jest jeszcze dłuższy i niemal na pewno spowoduje silne rozmycie ruchu. To zestaw bardziej "pod słabe światło" niż pod zamrożenie akcji.
- ISO 200, f/22, 1/500 s – 1/500 s bywa wystarczające w wolniejszych scenach, ale w typowym sporcie często nadal pokaże poruszenie (np. ręce, piłka). f/22 mocno zmniejsza dopływ światła, co utrudnia stosowanie bardzo krótkich czasów bez znaczącego podbicia ISO.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy zamrożenia ruchu, najpierw porównaj czasy migawki w odpowiedziach. Zwykle wygrywa najkrótszy czas, o ile pozostałe parametry są sensowne i nie zaprzeczają praktyce (np. ekstremalnie długi czas).
