W przestrzeniach zamkniętych (np. zbiornikach na jednostkach pływających) jednym z podstawowych zagrożeń jest niedobór tlenu. W normalnym powietrzu atmosferycznym zawartość tlenu wynosi w przybliżeniu 21%, dlatego w praktyce BHP dąży się do zapewnienia atmosfery roboczej możliwie zbliżonej do naturalnej.
Odpowiedź "20%" wskazuje próg, przy którym atmosfera nadal jest zbliżona do warunków typowych. Spadek poniżej tej wartości oznacza, że w zbiorniku mogło dojść do wyparcia tlenu (np. przez gazy obojętne) albo do jego zużycia w procesach technologicznych (np. reakcje chemiczne, utlenianie, niektóre prace gorące w niekorzystnych warunkach). Taki stan wymaga co najmniej intensywnego przewietrzania i ponownej oceny ryzyka, a w praktyce często także organizacji pracy w reżimie wejścia do przestrzeni zamkniętej (asekuracja, łączność, ciągły pomiar).
- "16%", "14%" i "12%" to wartości zbyt niskie dla bezpiecznej pracy. Takie poziomy tlenu są kojarzone z realnym ryzykiem pogorszenia sprawności psychofizycznej, szybszego zmęczenia, zawrotów głowy, a w dalszej kolejności utraty przytomności. W zbiorniku, gdzie ewakuacja bywa utrudniona, nawet krótkotrwałe zasłabnięcie może zakończyć się tragedią.
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać o dwóch krokach: (1) przed wejściem sprawdzić atmosferę miernikiem (O2 oraz inne parametry), (2) zapewnić skuteczną wentylację i nadzór w trakcie prac. Sama deklaracja "zbiornik jest pusty" nie gwarantuje bezpiecznej zawartości tlenu.
