W zadaniach dla górnictwa odkrywkowego "schemat" bardzo często przedstawia geometrię wyrobiska: przebieg skarpy, nachylenia, półki, granice wybierania i fragmenty złoża, które pozostają niewydobyte ze względów technicznych lub bezpieczeństwa. Z takiego rysunku można wyznaczać pola/przekroje oraz zależności geometryczne, a następnie przeliczać je na miary strat.
Odpowiedź "straty pozaeksploatacyjne w skarpie" jest poprawna, ponieważ straty pozaeksploatacyjne wynikają m.in. z konieczności pozostawienia części złoża w skarpach (np. przez przyjęte nachylenie skarp, szerokości półek, granice wyrobiska). Jeśli schemat pokazuje przekrój skarpy z granicą eksploatacji i zaleganiem kopaliny, to umożliwia oszacowanie ilości złoża, którego nie da się urabiać w danym układzie geometrycznym.
Odpowiedź "wysokość eksploatowanej ściany" bywa liczona z rysunków, ale nie jest to typowy cel schematu służącego do obliczania strat w skarpie. Wysokość ściany zależy od przyjętej technologii i organizacji robót na poziomie, natomiast "straty w skarpie" odnoszą się do pozostawionego złoża na granicy wyrobiska.
Odpowiedź "wydajność ściany zabierkowej" wymaga danych technologicznych (czas cyklu, urabianie, transport, parametry maszyn), a nie samej geometrii skarpy. Sam schemat przekroju zwykle nie daje podstaw do obliczenia wydajności.
Odpowiedź "parametry strzelania długimi otworami" dotyczy robót strzałowych (siatka otworów, ładunki, odstępy, opóźnienia). Do tego potrzebne są dane o skałach i założenia projektowe strzelania, a nie wyłącznie schemat skarpy używany do bilansowania ubytków/strat.
Na egzaminie warto zapamiętać: schemat geometrii wyrobiska najczęściej prowadzi do pytań o nachylenia, wysokości, szerokości oraz straty złoża, a nie o wydajność maszyn lub projekt strzelania.
