W układach oczyszczania ścieków zanieczyszczenia usuwa się różnymi metodami, a każda z nich ma charakterystyczne urządzenia i czynności eksploatacyjne. Zgarniacze są elementami mechanicznymi spotykanymi przede wszystkim w obiektach, gdzie zachodzi sedymentacja i powstaje warstwa osadu na dnie. Ich zadaniem jest zbieranie osadu i kierowanie go do leja/osadnika lub strefy odbioru, aby osad nie zalegał i nie był wtórnie unoszony.
Dlatego odpowiedź "osadników" jest właściwa: w osadnikach (wstępnych lub wtórnych) w sposób naturalny odkłada się osad, a zgarniacze pracują cyklicznie i wymagają nadzoru, czyszczenia oraz niekiedy okresowego postoju, by bezpiecznie usunąć nagromadzony osad lub wykonać czynności serwisowe.
- "krat" – kraty zatrzymują większe zanieczyszczenia (skratki) na prętach/lamelach. Obsługa dotyczy zgrabiania, płukania, prasowania i wywozu skratek. To nie jest typowe miejsce odkładania się osadu dennego, a "zgarniacz osadu" nie jest charakterystycznym elementem krat.
- "sit" – sita (np. bębnowe, schodkowe) separują zawiesiny na powierzchni sita. Eksploatacja polega na płukaniu, czyszczeniu i usuwaniu skratek/sitowin. Mechanizm pracy różni się od sedymentacji i zgarniania osadu z dna zbiornika.
- "złóż biologicznych" – złoża biologiczne służą do oczyszczania biologicznego (rozwój biofilmu i rozkład związków organicznych). Występuje tu biomasa, ale nie jest to typowa sytuacja "osadu dennego zgarniaczem" jak w osadniku; czynności eksploatacyjne dotyczą raczej napowietrzania, zraszania/recyrkulacji, kontroli biofilmu czy drożności, a nie postoju zgarniacza dla usunięcia osadu z dna.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "osad" i "zgarniacz", skojarz to z obiektami grawitacyjnymi (osadniki), gdzie osad odkłada się na dnie i trzeba go usuwać w sposób kontrolowany. Przy kratach i sitach typowe są skratki oraz płukanie/czyszczenie elementów filtrujących, a nie zgarniacze osadu dennego.
