Norma zużycia materiału opisuje, ile tkaniny (najczęściej w metrach bieżących) trzeba przeznaczyć na wykonanie wyrobu. W praktyce nie wynika ona bezpośrednio z samych wymiarów sylwetki, lecz z wymiarów wykrojów oraz z tego, jak te wykroje da się ułożyć na tkaninie o danej szerokości.
W krawiectwie warto rozróżnić dwie grupy wymiarów:
- Wymiary konstrukcyjne (np. obwód klatki piersiowej, talii, bioder) – są potrzebne, by zbudować formę/wykrój i uzyskać prawidłowe dopasowanie do sylwetki. Określają w dużej mierze szerokości elementów.
- Wymiary "materiałowe" – w zadaniach o normie zużycia tkaniny najczęściej sprowadzają się do długości elementów, które determinują, jaki odcinek tkaniny trzeba odciąć z belki.
Dla kompletu damskiego składającego się z bluzki i spodni najważniejsze są wymiary długościowe: długość spodni, długość bluzki i długość rękawa. To one wprost wskazują, jak "długie" elementy trzeba zmieścić w układzie na tkaninie, a więc wpływają na końcowy metraż zakupu. Obwody mogą zmieniać szerokość części wykroju, ale przy założeniu tkaniny o standardowej szerokości nie są zwykle tym parametrem, który najprościej przekłada się na metry bieżące w tego typu pytaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Zestawy zawierające obwód talii, obwód bioder albo obwód klatki piersiowej odnoszą się do dopasowania i konstrukcji formy. Same obwody nie mówią jeszcze, jaki odcinek tkaniny należy odciąć; do oceny metrażu kluczowe są długości elementów oraz rzeczywisty układ wykrojów na szerokości tkaniny (z dodatkami na szwy i ewentualną rezerwą).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "norma zużycia materiału" i odpowiedzi mieszają długości z obwodami, zwykle chodzi o odróżnienie "ile metrów tkaniny" (długości elementów) od "jaki rozmiar i dopasowanie" (obwody).
