Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracownika jest co do zasady równa przychodowi ze stosunku pracy, z zastrzeżeniem wyłączeń przewidzianych przepisami wykonawczymi. W praktyce oznacza to, że typowe składniki wynagrodzenia (stałe lub zmienne), wypłacane za pozostawanie w stosunku pracy, zwiększają podstawę naliczenia składek.
Dodatek motywacyjny jest elementem wynagrodzenia pracowniczego (składnikiem płacowym), dlatego stanowi przychód ze stosunku pracy i wchodzi do podstawy wymiaru składek. Nawet jeśli pracownik w danym miesiącu część czasu przebywał na zwolnieniu lekarskim, dodatek może być uwzględniony proporcjonalnie do okresu, za który przysługuje (to zależy od zasad jego naliczania w danym zakładzie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Nagroda jubileuszowa jest wyłączona z podstawy składek, jeżeli przysługuje zgodnie z regulaminem wynagradzania nie częściej niż co 5 lat. To typowy przykład świadczenia o charakterze okolicznościowym, które nie jest związane z bieżącym wykonywaniem pracy w danym miesiącu.
- Zasiłek chorobowy to świadczenie z ubezpieczenia społecznego, a nie wynagrodzenie za pracę, więc nie stanowi podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.
- Wynagrodzenie chorobowe (wypłacane przez pracodawcę za początkowy okres niezdolności do pracy) również jest świadczeniem chorobowym i co do zasady nie jest traktowane jak składnik wynagrodzenia podlegający składkom emerytalno-rentowym.
W efekcie, w opisanej sytuacji do podstawy składek za maj wchodzą: płaca zasadnicza (za czas pracy) oraz dodatek motywacyjny, natomiast nagroda jubileuszowa i świadczenia chorobowe pozostają poza podstawą.
