Skala Katza (Index of Independence in Activities of Daily Living, ADL) służy do oceny samodzielności osoby w podstawowych czynnościach dnia codziennego. W praktyce opieki długoterminowej i w domach pomocy społecznej jest to narzędzie, które pomaga szybko opisać, czy podopieczny wymaga pomocy przy czynnościach podstawowych.
W najczęściej spotykanej punktowej interpretacji wynik 6 odpowiada sytuacji, w której osoba jest niezależna w zakresie ocenianych czynności, czyli jest sprawna w podstawowych czynnościach życiowych. Taki zapis w dokumentacji sugeruje, że podopieczny nie wymaga stałej pomocy w ADL (choć nadal może potrzebować wsparcia w czynnościach bardziej złożonych lub z powodów organizacyjnych).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do znaczenia wyniku 6?
- Stwierdzenie o "znacznej niesprawności" jest sprzeczne z ideą skali ADL, w której najwyższy wynik opisuje najwyższy poziom samodzielności, a nie największą zależność.
- "Wysokie ryzyko upadków" dotyczy innego obszaru oceny (bezpieczeństwo i ryzyko zdarzeń), do którego stosuje się odrębne narzędzia. Skala Katza nie jest skalą ryzyka upadków.
- "Rozległe odleżyny" opisują stan skóry i powikłania unieruchomienia. To również nie jest bezpośrednio mierzone skalą Katza i nie wynika automatycznie z wyniku ADL.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "Katz/ADL", myśl w pierwszej kolejności o poziomie pomocy w czynnościach podstawowych, a nie o ryzyku upadków czy powikłaniach skórnych.
