Badanie ostrości wzroku do dali wykonane w pełnej korekcji refrakcji ma na celu ocenę, jaką maksymalną ostrość wzroku dziecko potrafi osiągnąć po wyrównaniu wady (czyli bez "kary" za krótkowzroczność, nadwzroczność lub astygmatyzm). Jeśli mimo najlepszej korekcji wynik nadal jest obniżony, sugeruje to, że problem nie wynika już z samej refrakcji, tylko z rozwoju funkcji widzenia.
Wartość Visus OP = 0,7 u 7-letniego dziecka oznacza obniżenie ostrości wzroku w oku prawym w porównaniu z typowo oczekiwaną, klinicznie uznawaną za prawidłową ostrością zbliżoną do 1,0. Ponieważ wynik jest umiarkowanie obniżony, a nie bardzo niski, odpowiada rozpoznaniu niedowidzenia małego stopnia.
- Odpowiedź "niedowidzenia małego stopnia." jest trafna, bo opisuje sytuację, w której ostrość wzroku jest obniżona, ale dziecko nadal osiąga relatywnie dobry wynik w najlepszej korekcji.
- Odpowiedź "niedowidzenia średniego stopnia." nie pasuje, ponieważ taki stopień kojarzy się z wyraźniej obniżoną ostrością wzroku niż 0,7.
- Odpowiedź "niedowidzenia dużego stopnia." jest nieprawidłowa, bo duże (ciężkie) niedowidzenie wiąże się z istotnie gorszymi wynikami ostrości wzroku niż przedstawiony w pytaniu.
- Odpowiedź "prawidłowej ostrości wzroku." jest błędna: w warunkach najlepszej korekcji wynik 0,7 wskazuje na obniżenie ostrości, a nie normę.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na informację o pełnej korekcji. Jeśli korekcja jest pełna, a visus pozostaje obniżony, rozważaj niedowidzenie (a nie "niedokorygowanie" wady).
