"Stan zamkniętej pętli" oznacza sytuację, w której aparat analogowy (abonencki) zamyka obwód linii i zaczyna płynąć prąd pętli. Pomiar amperomierzem wykonuje się włączając go w obwód tak, aby mierzył rzeczywisty prąd płynący przez pętlę.
Zakres 17 mA÷70 mA jest traktowany jako poprawny przedział pracy, bo obejmuje wartości, przy których układ linii i aparat działają stabilnie (zestawienie połączenia, zasilanie elementów toru i poprawne warunki pracy). W praktyce zbyt mały prąd pętli może wskazywać na przerwę, słabe styki, zbyt dużą rezystancję linii lub błędne podłączenie. Zbyt duży prąd może sugerować zwarcie lub nienormalnie małą rezystancję w obwodzie.
Dlaczego pozostałe propozycje są niewłaściwe:
- 4 mA÷50 mA – dolna granica jest na tyle niska, że obejmuje stany, w których pętla może być w praktyce "prawie otwarta" lub obciążona zbyt dużą rezystancją. Taki prąd często nie odpowiada poprawnym warunkom pracy toru.
- 27 mA÷100 mA – górna granica jest zbyt wysoka; przedział dopuszcza wartości, które mogą oznaczać nieprawidłowość (np. nadmierny prąd wskutek zwarcia lub niewłaściwego obciążenia).
- 30 mA÷200 mA – obejmuje bardzo duże prądy, typowo nieakceptowalne dla normalnej pracy pętli abonenckiej; taki wynik bardziej sugeruje uszkodzenie lub błąd pomiaru niż poprawne działanie.
Na egzaminie warto zapamiętać, że pytanie dotyczy prądu pętli w off-hook, a nie innych zjawisk w telekomunikacji analogowej (np. sygnału wywołania). Najpierw identyfikuj mierzony parametr, dopiero potem porównuj z zakresem.
