Wywiad terenowy w pracach geodezyjnych to etap rozpoznania terenu przed lub w trakcie pomiaru. Jego celem jest m.in. sprawdzenie, czy to, co wynika z posiadanego materiału kartograficznego, odpowiada stanowi faktycznemu oraz jakie elementy trzeba dopomierzyć. Wyniki wywiadu (np. zauważone zmiany, brakujące obiekty, przeszkody terenowe, orientacyjne lokalizacje obiektów) zapisuje się w sposób, który pozwala później jednoznacznie odnieść notatki do położenia w terenie.
Najbardziej właściwym podkładem do takich adnotacji jest kopia mapy zasadniczej, bo to mapa przeznaczona do prezentacji podstawowej treści sytuacyjno-wysokościowej dla obszaru. W praktyce stanowi typową "mapę roboczą" do organizacji i opracowania pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych.
Pozostałe propozycje nie są właściwe, ponieważ:
- Mapa sozologiczna jest mapą tematyczną związaną z zagadnieniami środowiskowymi, więc nie jest standardowym podkładem do dokumentowania ustaleń z wywiadu dla robót sytuacyjno-wysokościowych.
- Mapa topograficzna ma charakter bardziej ogólny (mniejsza szczegółowość niż mapa zasadnicza), dlatego zwykle nie zapewnia odpowiedniego odniesienia do szczegółów potrzebnych w pomiarach inżynierskich i opracowaniach sytuacyjno-wysokościowych.
- Mapa klasyfikacyjna dotyczy klasyfikacji (np. użytków/gleb w zależności od rodzaju opracowania) i nie pełni funkcji podstawowego podkładu do zapisu ustaleń wywiadu terenowego dla pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się wywiad terenowy w kontekście pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych, najczęściej chodzi o pracę na podkładzie, który jest najbardziej "operacyjny" i szczegółowy dla danego obszaru, czyli o mapę zasadniczą.
