Wynik "0, 4, 8, 12, 16, 20" odpowiada działaniu pętli, w której:
- wartość początkowa wynosi 0,
- w każdej iteracji następuje zwiększenie o stały krok równy 4,
- warunek zakończenia pozwala wykonać iterację także dla wartości 20 (czyli granica jest traktowana jako włączona).
Dlatego po 0 pojawia się 4, następnie 8, 12, 16 i 20. Taki przebieg jest typowy dla pętli typu for lub while, gdy krok (inkrementacja) jest równy 4.
Odpowiedź "0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19" pasowałaby do pętli o kroku 1, ale z warunkiem końcowym ustawionym tak, aby nie wypisać 20 (np. zakończenie przed 20). To inny mechanizm niż krok co 4.
Odpowiedź "0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20" również opisuje krok 1, lecz z granicą włączoną (wypisywane jest 20). To częsty błąd wynikający z automatycznego przyjmowania, że pętle zawsze zwiększają licznik o 1.
Odpowiedź "0, 4, 8, 12, 16" wygląda jak poprawny krok co 4, ale bez wartości 20. Taki wynik byłby typowy, gdyby warunek zakończenia był "mniej niż 20", a nie "mniej lub równe 20", albo gdyby pętla kończyła się na 16 z innej przyczyny. W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest więc sprawdzenie, czy granica jest włączona, oraz jaki jest dokładny krok.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wypisz 2–3 pierwsze wartości, ustal krok, a potem sprawdź ostatnią możliwą wartość spełniającą warunek (czy 20 ma się jeszcze pojawić). To minimalizuje pomyłki na granicy przedziału.
