ARP (Address Resolution Protocol) służy w sieci lokalnej do uzyskania adresu fizycznego (MAC) urządzenia na podstawie jego adresu IP. Gdy komputer komunikuje się w tej samej sieci Ethernet z hostem o danym IP, potrzebuje MAC, aby wysłać ramkę na warstwie 2. Wynik takiego "tłumaczenia" jest zapisywany w pamięci podręcznej jako wpis w tablicy ARP.
Polecenie arp w systemie Windows pozwala tę tablicę wyświetlać i zarządzać nią. Opcja -a wyświetla zawartość tablicy ARP (ARP cache). Po podaniu adresu IP, polecenie dąży do pokazania wpisu dotyczącego wskazanego hosta, a wśród informacji znajduje się adres fizyczny (MAC) skojarzony z tym IP.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "lista aktywnych połączeń sieciowych" kojarzy się z narzędziami typu netstat, a nie z ARP. ARP nie pokazuje połączeń TCP/UDP, tylko mapowania IP–MAC.
- "ustawień TCP/IP interfejsu sieciowego" dotyczy konfiguracji karty (adres IP, maska, brama, DNS), co zwykle sprawdza się poleceniem ipconfig, a nie arp.
- "kontroli połączenia z komputerem o podanym IP" opisuje test łączności (np. ping). ARP sam w sobie nie jest testem dostępności na poziomie ICMP; może jedynie pokazać wpis, który najczęściej pojawia się po wcześniejszej komunikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się zależność IP ↔ MAC i "tablica/pamięć ARP", właściwym skojarzeniem jest polecenie arp, a nie ping/netstat/ipconfig.
