W tego typu zadaniach sprawdzana jest umiejętność symulacji działania algorytmu (tzw. dry-run), czyli ręcznego "uruchomienia" opisu kroków z ramki i kontrolowania, jak zmienia się stan programu.
Poprawna strategia rozwiązania wygląda tak:
- Zacznij od stanu początkowego (wartości startowe, jeśli są podane w ramce).
- Wykonuj kroki sekwencyjnie – nie wolno przestawiać kolejności ani pomijać instrukcji.
- Po każdej instrukcji zapisz aktualny stan (np. wartość zmiennej, licznika, spełnienie warunku). Pomaga w tym prosta tabela śledzenia.
- Jeśli w ramce występują warunki lub powtórzenia, każdorazowo rozstrzygaj je na podstawie bieżących wartości, a nie "na pamięć".
- Zwróć uwagę, co dokładnie jest wypisywane: czasem drukowana jest wartość po zwiększeniu/zmniejszeniu, a czasem sprzed zmiany stanu.
W tym zadaniu, po konsekwentnym przejściu przez wszystkie kroki z ramki, wartość wypisywana na wyjściu jest równa 4. Oznacza to, że końcowy stan (lub stan w momencie wykonania instrukcji wypisania) prowadzi właśnie do takiego rezultatu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "3" jest typowym skutkiem pominięcia jednego kroku albo błędnego założenia, że wypisywana jest wartość przed ostatnią zmianą stanu.
- "13" zwykle wynika z pomylenia roli zmiennej (np. potraktowania wartości pośredniej jako wyniku) albo z błędnego "sklejenia" kilku etapów obliczeń bez rzeczywistego śledzenia kolejności.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wahasz się między dwoma wynikami (np. 3 i 4), to najczęściej problemem jest moment wypisania (przed/po modyfikacji) lub liczba iteracji. Wróć wtedy do ramki i prześledź ostatnie 2–3 kroki bardzo dokładnie.
