Wyposażenie strefy składowania musi odpowiadać temu, co fizycznie będzie składowane i w jakiej postaci ładunek trafia do magazynu. Dlatego poprawne jest wskazanie rodzaju stosowanych jednostek ładunkowych. Jednostka ładunkowa (np. paleta, pojemnik, kosz, kontener) wpływa na:
- dobór typu regałów i konstrukcji gniazd składowania,
- wymiary miejsc składowania (szerokość/głębokość/światło),
- sposób odkładania i pobierania (ręcznie, wózkiem, z użyciem osprzętu),
- nośności i wymagania bezpieczeństwa eksploatacji,
- organizację korytarzy roboczych i stref odkładczych.
Odpowiedź "liczbę potencjalnych dostawców towarów" jest błędna, bo liczba dostawców to informacja handlowo-organizacyjna. Może wpływać na planowanie dostaw lub współpracę zakupową, ale nie determinuje bezpośrednio parametrów technicznych wyposażenia strefy składowania.
Odpowiedź "rodzaj sposobu płatności za dostarczone towary" także jest niepoprawna: sposób płatności dotyczy rozliczeń finansowych i nie mówi nic o gabarytach, masie czy standardzie jednostek ładunkowych, a więc nie pomaga w doborze regałów ani miejsc składowania.
Odpowiedź "liczbę zatrudnionych pracowników w dziale zaopatrzenia" jest myląca, bo dotyczy struktury personalnej w obszarze zakupów. Nawet jeśli personel wpływa na organizację pracy, to przy wyposażaniu strefy składowania kluczowe są parametry ładunku i jednostek ładunkowych, a nie liczebność działu zaopatrzenia.
W praktyce, aby rozwiązywać podobne zadania egzaminacyjne, warto zapamiętać zasadę: sprzęt i układ składowania dobiera się "pod ładunek" (jego formę, wymiary, masę oraz standard jednostki ładunkowej), a nie pod kwestie finansowe czy kadrowe.
