W tym typie zadania rozstrzygające jest kryterium funkcji użytkowej wyrobu tapicerowanego. Jeżeli mebel jest przeznaczony wyłącznie do siedzenia (np. fotel, krzesło tapicerowane, pufa w ujęciu "siedziskowym") i nie ma rozwiązań konstrukcyjnych pozwalających na zmianę funkcji (np. rozkładanie do spania), to zalicza się go do mebli jednofunkcyjnych do siedzenia.
Odpowiedź "jednofunkcyjnych do siedzenia" jest poprawna, ponieważ wskazuje na pojedynczą, podstawową funkcję: siedzenie. W praktyce tapicerskiej takie rozróżnienie ma znaczenie przy doborze konstrukcji i materiałów: inne są obciążenia, inna praca siedziska i oparcia, a inne wymagania pojawiają się przy funkcji spania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "wielofunkcyjnych" sugeruje, że mebel spełnia więcej niż dwie funkcje (np. siedzenie + spanie + schowek/pojemnik lub modułowość). Sama obecność poduszek czy masywniejszej bryły nie przesądza o wielofunkcyjności; potrzebne są cechy funkcjonalne wynikające z konstrukcji.
- "jednofunkcyjnych do leżenia" dotyczy wyrobów przeznaczonych zasadniczo do leżenia (np. leżanka) bez interpretowania ich jako mebel siedziskowy. Jeżeli wyrób jest typowym siedziskiem, ta kategoria nie pasuje.
- "dwufunkcyjnych" oznacza meble, które łączą dwie funkcje, najczęściej siedzenie i spanie (sofa rozkładana, wersalka). Żeby wybrać tę odpowiedź, na rysunku musiałby być widoczny mechanizm rozkładania lub wyraźna forma wskazująca na funkcję spania.
Wskazówka egzaminacyjna: nie oceniaj "po nazwie potocznej" (np. "kanapa"), tylko szukaj na rysunku elementów funkcjonalnych: przegubów, podziałów siedziska, szyn prowadzących, wysuwanego stelaża, podnoszonego siedziska lub innych cech zmiany funkcji.
