Wyrównanie tynku w narożach wklęsłych (czyli narożach wewnętrznych) wymaga takiego prowadzenia narzędzia, aby jednocześnie obrabiać dwie stykające się płaszczyzny i zachować prostą, równą linię naroża. Do tego celu służy paca/packa narożnikowa, której kształt dopasowany jest do geometrii naroża.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: ruchy "góra–dół" pacą narożnikową?
Ruch pionowy wzdłuż naroża pozwala "zebrać" nadmiar zaprawy, domknąć nierówności i ustabilizować kąt w narożu. Prowadząc pacę od dołu do góry i z góry na dół, wykonuje się kontrolowane wyrównanie w całej wysokości, bez rozmywania linii naroża.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Ruch zygzakowy od dołu do góry – w narożu wklęsłym może powodować "falowanie" krawędzi i nierównomierne dociskanie obu ramion pacy do ścian. Taki ruch nie sprzyja utrzymaniu jednej, równej linii naroża.
- Zacieranie pacą styropianową ruchami kolistymi – paca styropianowa jest typowa do zacierania/wykańczania większych powierzchni, a ruch kolisty ma na celu wygładzenie faktury. Nie jest to metoda precyzyjnego wyrównania naroża wewnętrznego.
- Ruchy w "ósemkę" packą narożnikową – "ósemka" to ruch kojarzony z wygładzaniem i wyrównywaniem faktury na płaszczyźnie. W narożu może prowadzić do rozmycia kąta i nierównego docisku, utrudniając utrzymanie prostego, ostrego załamania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "naroże wklęsłe" i "wyrównanie", szukaj odpowiedzi łączącej pacę narożnikową z ruchem prowadzonym wzdłuż naroża (najczęściej pionowo). Ruchy koliste, "ósemkowe" i podobne zwykle dotyczą etapu zacierania, a nie kształtowania naroży.
