Strzępienie tkaniny to zjawisko polegające na wysnuwaniu się nitek osnowy lub wątku z krawędzi po przecięciu, tarciu albo wielokrotnym zginaniu. Kluczowe jest tu, jak mocno nitki są "utrzymane" przez strukturę tkaniny.
Odpowiedź "o małej liczności nitek" jest poprawna, ponieważ przy mniejszej liczbie nitek w jednostce długości (czyli przy bardziej luźnej strukturze) nitki mają więcej luzu. Słabiej się klinują w splocie, łatwiej zmieniają położenie i szybciej wysuwają się z krawędzi, co daje widoczny efekt strzępienia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "gęsto tkane" – większa gęstość zwykle oznacza ciaśniejsze upakowanie nitek i większe tarcie między nimi. To utrudnia ich przesuwanie, więc krawędź jest bardziej stabilna i mniej się strzępi (choć nadal może wymagać zabezpieczenia w szyciu).
- "pokryte apreturami" – apretury (wykończenia) często zwiększają stabilność powierzchni albo spajają włókna/nitki, dzięki czemu ograniczają wysnuwanie. Nie każda apretura działa tak samo, ale sama informacja "pokryte apreturami" nie jest typową przyczyną dużego strzępienia.
- "spilśniane" – spilśnianie zwiększa zwartość i zlepienie włókien, przez co materiał zwykle trudniej się rozsuwa i wysnuwa na krawędzi.
W praktyce krawędzie tkanin luźnych warto szybciej zabezpieczać (np. overlockiem, obrzuceniem, podklejeniem) oraz dobierać konstrukcję szwów tak, by ograniczać dalsze wysnuwanie nitek podczas użytkowania wyrobu.
