W organizacji produkcji cechy takie jak wyspecjalizowane stanowiska pracy oraz ustalony rytm (takt) pracy są typowe dla metody potokowej. W potoku proces wytwarzania dzieli się na kolejne operacje, a każda operacja jest przypisana do określonego stanowiska (lub wąskiej grupy stanowisk). Dzięki temu stanowiska są wyspecjalizowane, a całość można zsynchronizować tak, by praca przebiegała w stałym rytmie i wyrób "przechodził" przez linię w przewidywalnym tempie.
Odpowiedź "potokowej" jest poprawna, bo łączy oba wskazane wyróżniki: (1) specjalizację stanowisk (powtarzalność tej samej operacji) oraz (2) rytm/takt pracy wynikający z organizacji linii i planowanego przepływu.
Odpowiedź "indywidualnej" jest nieprawidłowa, ponieważ w organizacji indywidualnej (jednostkowej) praca częściej koncentruje się na realizacji całego wyrobu lub większych fragmentów przez jedną osobę/stanowisko, bez typowego wymogu taktu całej linii oraz bez silnej, stałej specjalizacji na jedną operację.
Odpowiedź "grupowej" jest nieprawidłowa, bo choć występuje podział pracy w zespole, to istotą nie jest z góry narzucony takt linii i jednokierunkowy przepływ przez wyspecjalizowane stanowiska; częściej akcent pada na współpracę w grupie i elastyczność w realizacji zestawu operacji.
Odpowiedź "blokowej" jest nieprawidłowa, ponieważ sama idea "bloku" sugeruje raczej łączenie operacji w większe odcinki/gniazda niż klasyczny potok z taktem i wyspecjalizowanymi, kolejno ustawionymi stanowiskami. W efekcie nie musi występować stały rytm całej produkcji.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj skojarzenie: potok = "płynie" przez stanowiska, a żeby płynęło równo, potrzebny jest takt i specjalizacja operacji.
