Weksel własny jest papierem wartościowym, w którym wystawca składa przyrzeczenie zapłaty określonej kwoty w oznaczonym terminie. Z punktu widzenia jednostki, która wystawia weksel, skutkiem gospodarczym jest powstanie obowiązku zapłaty w przyszłości.
Taki obowiązek spełnia definicję zobowiązania: jest to dług, który będzie wymagał wydatkowania środków (lub innego rozliczenia) na rzecz wierzyciela. W bilansie zobowiązania prezentuje się po stronie pasywów jako źródła finansowania majątku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Aktywa trwałe to składniki przeznaczone do długotrwałego wykorzystania (np. środki trwałe, wartości niematerialne). Weksel wystawiony nie jest zasobem kontrolowanym przez jednostkę, tylko jej długiem.
- Kapitały własne pokazują wkład właścicieli i wynik finansowy. Weksel własny nie zwiększa kapitału własnego, bo nie jest wkładem właściciela ani zyskiem; tworzy obowiązek spłaty wobec wierzyciela.
- Aktywa obrotowe obejmują m.in. zapasy, należności, środki pieniężne. Weksel wystawiony nie jest należnością jednostki (to byłoby u wierzyciela), lecz zobowiązaniem do zapłaty.
W praktyce rachunkowości warto dodatkowo pamiętać o podziale zobowiązań na krótkoterminowe i długoterminowe – zależy on od terminu wymagalności, ale w obu przypadkach pozostaje to kategoria zobowiązań.
