Wywiad w pracy asystenta osoby z niepełnosprawnością jest przede wszystkim metodą pozyskiwania informacji. Skoro pytanie wskazuje, że jest to metoda "zbierania danych o podopiecznym", to jego kluczowe znaczenie ma charakter diagnostyczny: pozwala rozpoznać sytuację życiową, potrzeby, trudności, zasoby, preferencje i cele podopiecznego. Taka diagnoza stanowi podstawę do planowania wsparcia, ustalania priorytetów oraz do rzetelnego prowadzenia dokumentacji.
Odpowiedź "diagnostyczne" jest właściwa, bo diagnoza w tym kontekście oznacza rozpoznanie (co się dzieje, czego potrzeba, jakie są bariery i możliwości). Wywiad bywa też punktem wyjścia do oceny ryzyk i zaplanowania działań, np. organizacji pomocy w samoobsłudze, mobilności, komunikacji, kontaktach społecznych czy w załatwianiu spraw urzędowych.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieadekwatne?
- "socjalizacyjne" – socjalizacja dotyczy uczenia się norm i funkcjonowania w społeczeństwie. Rozmowa może wspierać aktywizację, ale wywiad jako narzędzie ma przede wszystkim cel informacyjny, a nie wychowawczo-socjalizacyjny.
- "terapeutyczne" – terapia jest odrębną formą oddziaływania (np. psychoterapia). Wywiad może mieć element wspierający (poczucie wysłuchania), jednak w kontekście metody zbierania danych nie jest to jego podstawowa funkcja.
- "społeczne" – określenie jest zbyt ogólne. Kontakt i relacja są ważne, ale pytanie dotyczy znaczenia wywiadu jako metody gromadzenia informacji, więc właściwa jest kategoria diagnostyczna.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: jeśli narzędzie służy do zebrania danych, to jego rola jest diagnostyczna. Dopiero na podstawie diagnozy planuje się działania wspierające.
