Ciąg kominowy to zjawisko powodujące przepływ spalin w kominie wskutek różnicy gęstości (a więc i ciśnienia) między gorącymi spalinami w przewodzie a chłodniejszym powietrzem na zewnątrz. Gdy ciąg naturalny jest zbyt mały (np. przy niekorzystnych warunkach atmosferycznych, niskiej temperaturze spalin, zbyt małym przekroju przewodu lub zawirowaniach na wylocie), stosuje się rozwiązania, które tworzą dodatkową "siłę napędową" przepływu.
Takie wzmacnianie realizuje się za pomocą wentylatorów, które wytwarzają stosunkowo niewielki przyrost ciśnienia, ale wystarczający do zwiększenia strumienia przepływu gazów w kanałach i przewodach. W praktyce są to często wentylatory wyciągowe (odprowadzające spaliny) lub układy wspomagające ciąg, które stabilizują pracę paleniska i ułatwiają utrzymanie właściwych parametrów spalania.
- "Wentylatorów" – poprawne, bo wentylator jest maszyną przepływową do gazów, służącą do wymuszania przepływu i pokonywania oporów instalacji przy relatywnie małym sprężu.
- "Silników" – niepoprawne, ponieważ silnik jest elementem napędowym (źródłem momentu), a nie urządzeniem bezpośrednio kształtującym przepływ i różnicę ciśnień w przewodzie spalinowym.
- "Sprężarek" – niepoprawne w typowym kontekście wzmacniania ciągu kominowego; sprężarki służą do uzyskiwania znacznie większych przyrostów ciśnienia i często do procesów technologicznych (np. sprężone powietrze), a nie do standardowego wspomagania ciągu w przewodzie spalinowym.
- "Pomp" – niepoprawne, bo pompy są przeznaczone do cieczy. Choć idea "wymuszania przepływu" jest podobna, to medium i konstrukcja urządzenia są inne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się razem wentylator, sprężarka i pompa, to zwykle pytanie sprawdza rozróżnienie gazy–ciecze oraz wielkość typowego przyrostu ciśnienia. Dla przewodów spalinowych najczęściej właściwym wyborem będzie wentylator.
