W opisie wywiadu środowiskowego kluczowe są dwie informacje: podopieczny utrzymuje się z renty socjalnej oraz brakuje mu funduszy na zakup leków i podstawowego sprzętu gospodarstwa domowego. Taki zestaw danych dotyczy przede wszystkim możliwości finansowych i poziomu zaspokojenia potrzeb, czyli sytuacji materialnej.
Odpowiedź "o problemach materialnych podopiecznego." jest poprawna, ponieważ brak pieniędzy na leki oraz wyposażenie niezbędne do codziennego funkcjonowania oznacza, że dochód/zasoby podopiecznego są niewystarczające w stosunku do potrzeb. W praktyce opiekunka środowiskowa powinna to odnotować, a następnie rozważyć działania wspierające w ramach swoich kompetencji (np. organizacja pomocy w zakupach, poinformowanie o możliwych formach wsparcia, współpraca z rodziną lub instytucjami).
Odpowiedź "o braku gospodarności podopiecznego." jest nieprawidłowa, bo w treści nie ma danych o tym, jak podopieczny zarządza budżetem (np. czy wydaje pieniądze na zbędne cele). Sam niedobór środków nie dowodzi niegospodarności.
Odpowiedź "o zaradności życiowej podopiecznego." jest nieprawidłowa, ponieważ opis mówi o trudnościach i brakach, a nie o skutecznym radzeniu sobie. Zaradność wymagałaby przesłanek typu: potrafi zorganizować pomoc, korzysta z dostępnych zasobów, planuje zakupy.
Odpowiedź "o złym stanie technicznym mieszkania podopiecznego." także jest nieprawidłowa: brak sprzętu (np. urządzeń gospodarstwa domowego) może wynikać z braku pieniędzy, ale nie jest to informacja o instalacjach, bezpieczeństwie czy stanie lokalu. Do oceny technicznej mieszkania potrzebne byłyby inne wskaźniki (uszkodzenia, wilgoć, niesprawne ogrzewanie itp.).
Na egzaminie warto szukać w opisie konkretnych przesłanek: gdy pojawia się brak środków na podstawowe potrzeby, najczęściej wnioskujemy o problemach materialnych, a nie o cechach charakteru czy stanie mieszkania.