W praktyce przemysłowej czujniki pojemnościowe mają na wyjściu układ elektroniczny (najczęściej tranzystorowy), którego zadaniem jest podanie sygnału, a nie bezpośrednie zasilanie odbiorników dużej mocy. Z danych znamionowych (napięcie zasilania, dopuszczalny prąd obciążenia wyjścia, rodzaj wyjścia) wynika, że takie wyjście ma ściśle ograniczoną obciążalność. Przekroczenie tej obciążalności może spowodować zadziałanie zabezpieczeń, błędną pracę albo trwałe uszkodzenie stopnia wyjściowego.
Dlatego odpowiedź "silnika prądu przemiennego" jest właściwa: silnik AC jest obciążeniem energetycznym, pobiera znaczne prądy (w tym prąd rozruchowy) i zwykle wymaga odpowiedniego układu łączeniowego. W typowym rozwiązaniu czujnik steruje jedynie elementem pośredniczącym: wejściem sterownika PLC, przekaźnikiem interfejsowym lub cewką stycznika (często poprzez dodatkowy układ dopasowania i zabezpieczenia), a dopiero stycznik/układ mocy zasila silnik.
Pozostałe odpowiedzi są typowo akceptowalne w sensie obciążenia:
- "wejścia sterownika PLC" – wejście PLC jest zaprojektowane do odbioru sygnałów z czujników; zwykle pobiera niewielki prąd w porównaniu z odbiornikami mocy.
- "woltomierza" – woltomierz ma dużą rezystancję wejściową, więc obciąża wyjście minimalnie i może służyć do diagnostyki sygnału (o ile jest poprawnie podłączony i dobrany do napięcia).
- "sygnalizatora LED" – dioda LED może być małym obciążeniem, ale wymaga poprawnego ograniczenia prądu (np. rezystorem lub odpowiednim modułem). W praktyce bywa dopuszczalna, jeśli prąd LED mieści się w parametrach wyjścia czujnika.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się odbiornik mocy (silnik, grzałka, duża lampa), a pytanie dotyczy wyjścia czujnika, najczęściej poprawny wybór dotyczy konieczności zastosowania elementu pośredniczącego i niedopuszczalności bezpośredniego podłączenia.
