Pytanie dotyczy rozpoznania gruntów zaliczanych do grupy nośności G1 w podłożu drogowym. Kluczowe jest sformułowanie: "niezależnie od warunków wodnych i zabiegów ulepszających". Oznacza ono, że należy wskazać takie grunty, które z definicji/typowej oceny są uznawane za dobre nośnościowo bez "ratowania" ich technologią ulepszeń.
Odpowiedź "Piaski średnioziarniste i pospółki." pasuje do tej idei, ponieważ są to grunty niespoiste o zwykle korzystnych właściwościach dla podłoża: łatwiej je zagęścić, a ich zachowanie pod obciążeniem jest bardziej przewidywalne niż gruntów spoistych. W praktyce robót ziemnych często stanowią materiał zapewniający odpowiednią nośność pod warstwami konstrukcyjnymi drogi.
Pozostałe propozycje zawierają grunty z istotnym udziałem frakcji spoistej (np. gliny, iły) albo grunty "z domieszką gliny". To ważne, bo woda wpływa na grunty spoiste znacznie silniej: przy wzroście wilgotności mogą one tracić wytrzymałość i sztywność, stają się plastyczne, trudniejsze do zagęszczenia i bardziej podatne na koleinowanie oraz deformacje. Dlatego zestawy typu "piaski gliniaste i gliny piaszczyste" czy "gliny piaszczyste i iły pylaste" nie spełniają warunku "niezależnie od warunków wodnych" – ich przydatność często zależy od wilgotności i/lub wymaga zabiegów poprawiających parametry.
Również odpowiedź "Żwiry i pospółki gliniaste" jest problematyczna przez człon "gliniaste". Nawet jeśli żwir kojarzy się z dobrym materiałem, domieszka frakcji spoistej może znacząco pogorszyć zachowanie przy zawilgoceniu, co stoi w sprzeczności z warunkiem zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "niezależnie od warunków wodnych", zwykle szukaj gruntów niespoistych (piaski/pospółki) bez dopisków typu "gliniaste", "iłowe", "pylaste".
