W teorii barw Johanna Ittena koło barw ma 12 części. Wynika to z klasycznego porządku barw na kole: obejmuje ono barwy podstawowe, barwy pochodne oraz barwy trzeciorzędowe. Ten schemat jest powszechnie wykorzystywany w edukacji artystycznej i w praktyce projektowej, ponieważ ułatwia dobór harmonii i kontrastów.
Odpowiedź "z 12 części" jest poprawna, bo odpowiada właśnie temu utrwalonemu w materiałach dydaktycznych modelowi koła barw Ittena. W kontekście florystyki pomaga to np. świadomie zestawiać kwiaty i dodatki w układach analogicznych (barwy sąsiednie) albo komplementarnych (barwy przeciwległe).
Pozostałe propozycje są niepoprawne z następujących powodów:
- "z 10 części" – liczba 10 nie odpowiada standardowemu podziałowi koła barw Ittena; to częsty "strzał" wynikający z mylenia z innymi uproszczonymi schematami.
- "z 8 części" – podział na 8 pól bywa spotykany w uproszczonych kołach edukacyjnych, ale nie jest to model Ittena; wybór 8 często wynika z kierowania się symetrią, a nie definicją.
- "z 14 części" – 14 nie jest typową liczbą elementów w kole Ittena; taka wartość mogłaby sugerować autorski, rozszerzony diagram, ale nie dotyczy klasycznego koła barw Ittena.
Wskazówka egzaminacyjna: warto zapamiętać konstrukcję 3 + 3 + 6 = 12. Jeśli w odpowiedziach pojawiają się inne liczby, zwykle dotyczą innego modelu lub uproszczenia, a nie koła barw Ittena.
