Rezystancja izolacji uzwojeń (w tym izolacji głównej obwodu wzbudzenia prądnicy) jest parametrem diagnostycznym opisującym, jak dobrze izolacja oddziela przewodzące części uzwojenia od masy/rdzenia i od innych obwodów. W praktyce pomiar wykonuje się miernikiem rezystancji izolacji, a wynik silnie zależy m.in. od temperatury oraz zawilgocenia i zabrudzenia.
W treści zadania kluczowe są dwa elementy:
- należy korzystać z informacji z tabeli (to ona definiuje wymagany próg),
- wartość dotyczy temperatury 15°C i jest to wartość minimalna ("nie powinna być mniejsza od").
Odpowiedź "400,0 kΩ" jest poprawna, ponieważ odpowiada minimalnej dopuszczalnej rezystancji izolacji odczytanej z tabeli dla 15°C. Taki sposób sformułowania ("nie mniejsza od") oznacza, że wynik pomiaru musi być równy lub większy od wskazanej granicy.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo reprezentują wartości niższe (4,0 kΩ; 40,0 kΩ; 0,4 kΩ). To typowe "pułapki" egzaminacyjne związane z:
- rzędem wielkości (przesunięcie przecinka lub brak zera),
- nieuwagą przy porównywaniu liczb w kΩ,
- pominięciem warunku temperatury i odczytaniem innego pola tabeli niż dla 15°C.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź w tabeli dokładnie temperaturę 15°C, potem sprawdź, czy tabela podaje wartość minimalną czy zalecaną, a na końcu porównaj jednostki. Dopiero wtedy wybieraj odpowiedź, która dokładnie odpowiada odczytanej granicy minimalnej.
