Pomiar rezystancji omomierzem (zwłaszcza analogowym miernikiem uniwersalnym) różni się od pomiaru napięcia lub prądu tym, że przyrząd ma własne źródło zasilania (baterię). Z tego powodu wskazania zależą m.in. od stanu baterii, rezystancji przewodów pomiarowych i styków oraz od wybranego zakresu pomiarowego.
Dlatego przed właściwym pomiarem wykonuje się zerowanie omomierza. Polega ono na:
- ustawieniu funkcji pomiaru rezystancji,
- zwarciu przewodów pomiarowych (końcówki razem), aby wejście miernika odpowiadało rezystancji równej 0 Ω,
- regulacji pokrętłem przeznaczonym do ustawienia zera w trybie Ω tak, aby wskazówka pokazała 0 Ω.
Odpowiedź "cyfrą 2 przy zwartych przewodach pomiarowych" jest poprawna, bo łączy dwa kluczowe elementy procedury: zwarcie przewodów (warunek 0 Ω na wejściu) oraz użycie właściwego pokrętła regulacyjnego wskazanego w instrukcji/na ilustracji.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z typowych powodów:
- Warianty z "odłączonymi przewodami pomiarowymi" są błędne, ponieważ przy odłączonych przewodach miernik dąży do wskazania bardzo dużej rezystancji (praktycznie "nieskończoności"), a nie do zera. Nie da się w ten sposób wiarygodnie ustawić punktu 0 Ω.
- Wariant z niewłaściwą cyfrą pokrętła jest błędny, ponieważ w mierniku są różne regulatory (np. regulacja mechanicznego zera wskazówki, dobór zakresu, regulacja zera omów). Zerowanie omomierza wykonuje się dedykowanym pokrętłem dla skali Ω.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zasadę: "0 Ω ustawiasz na zwarciu", a dopiero potem mierzysz badany element (oczywiście w układzie bez napięcia zewnętrznego).
