W silniku indukcyjnym z wirnikiem klatkowym "uzwojenie wirnika" nie ma postaci cienkiego, izolowanego drutu jak w stojanie. Jest to klatka złożona z grubych, nieizolowanych prętów umieszczonych w żłobkach wirnika, połączonych na końcach pierścieniami zwierającymi. Taki element ma przewodzić duże prądy indukowane, więc kluczowa jest niska rezystancja i możliwość wykonania technologicznego.
Najczęściej spotykanym rozwiązaniem jest aluminium wykonywane jako odlew ciśnieniowy, który jednocześnie tworzy pręty i pierścienie zwierające. Aluminium jest powszechne, bo ułatwia seryjną produkcję wirników (odlew bezpośrednio w pakiecie blach), jest tańsze i lżejsze od miedzi. Dlatego odpowiedź "Aluminium (odlew ciśnieniowy)" jest najtrafniejsza jako wariant najczęściej stosowany.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Miedź" – bywa stosowana w wirnikach (np. dla wyższej sprawności), ale jest rozwiązaniem rzadszym i droższym. Pytanie dotyczy materiału używanego najczęściej, więc miedź nie jest najlepszym wyborem.
- "Stopy aluminium z krzemem (silumin)" – takie stopy kojarzą się z odlewnictwem, jednak w kontekście klatki wirnika standardowo wskazuje się aluminium jako materiał przewodzący. W pytaniu egzaminacyjnym o "najczęściej" oczekuje się rozpoznania typowej klatki aluminiowej, a nie wariantów stopowych.
- "Mosiądz" – jest stopem miedzi i cynku, używanym raczej w elementach konstrukcyjnych/armaturze. Ma gorszą przewodność niż czysta miedź, więc nie jest typowym materiałem prętów klatki wirnika.
Wskazówka do nauki: stojan najczęściej kojarz z izolowanym drutem miedzianym, a wirnik klatkowy z odlewaną klatką aluminiową (pręty + pierścienie).
