W liniach napowietrznych stosuje się przewody gołe, czyli takie, które nie mają zewnętrznej izolacji jak typowe kable instalacyjne. W wielu konstrukcjach przewodów napowietrznych występuje rdzeń, którego podstawowym zadaniem jest przenoszenie obciążeń mechanicznych: ciężaru własnego, naciągu, oddziaływania wiatru oraz oblodzenia. Z tego powodu materiał rdzenia dobiera się przede wszystkim pod kątem wytrzymałości mechanicznej, a nie maksymalnej przewodności elektrycznej.
Stal spełnia tę rolę bardzo dobrze: ma wysoką wytrzymałość na rozciąganie, dzięki czemu rdzeń może stanowić element nośny przewodu. Dlatego odpowiedź "Stali." jest właściwa, gdy na rysunku wskazano rdzeń (część centralną) przewodu o takiej konstrukcji.
- Miedzi – miedź jest bardzo dobrym przewodnikiem, ale jako materiał rdzenia (elementu nośnego) byłaby niekorzystna ekonomicznie i nie odpowiada typowej funkcji rdzenia w przewodach napowietrznych.
- Polwinitu – polwinit (PVC) jest materiałem izolacyjnym używanym w przewodach i kablach izolowanych. W przewodzie gołym nie stanowi rdzenia konstrukcyjnego, więc ta odpowiedź wskazuje na pomylenie pojęć z kablami instalacyjnymi.
- Aluminium – aluminium jest często stosowane jako część przewodząca w przewodach napowietrznych (warstwy zewnętrzne), natomiast rdzeń w konstrukcjach z rdzeniem nośnym jest zwykle materiałem o większej wytrzymałości (np. stal). Wybranie aluminium wynika często z koncentracji na przewodności, a nie na funkcji mechanicznej rdzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu jest mowa o rdzeniu przewodu napowietrznego, warto najpierw odpowiedzieć sobie na pytanie, czy chodzi o część nośną czy przewodzącą. To pomaga odróżnić stal (nośna) od aluminium/miedzi (przewodzące) oraz od materiałów izolacyjnych.
