W doborze pojazdu do realizacji procesu transportowego kluczowe jest to, czy dane rozwiązanie będzie ekonomicznie uzasadnione dla przewoźnika i zleceniodawcy. Odpowiedź "Rachunek efektywności ekonomicznej przewozu." jest poprawna, ponieważ obejmuje całościową ocenę opłacalności: zestawia nakłady (np. koszty paliwa, eksploatacji, pracy kierowcy, opłaty drogowe, amortyzację) z uzyskanym efektem (przychodem/korzyścią z wykonania usługi). To kryterium pozwala wybrać taki pojazd i wariant realizacji, który da najlepszy wynik ekonomiczny przy spełnieniu wymagań ładunku i zlecenia.
Odpowiedź "Planowanie tras przewozowych." jest niepoprawna jako kryterium decydujące doboru pojazdu, bo planowanie trasy jest elementem organizacji przewozu. Trasa wpływa na koszty i czas, ale sama w sobie nie przesądza, jaki pojazd jest najlepszy — to raczej parametr wejściowy do oceny opłacalności.
Odpowiedź "Minimalizacja czasu trwania przewozu." także nie jest kryterium nadrzędnym. Krótszy czas bywa korzystny (np. dla jakości obsługi lub ograniczenia kosztów pracy), ale może wymagać droższego środka transportu lub generować wyższe koszty (np. opłaty). Bez odniesienia do kosztów i przychodów nie wiadomo, czy najszybsza opcja jest najlepsza.
Odpowiedź "Współczynnik ładowności." opisuje stopień wykorzystania możliwości przewozowych pojazdu i jest ważnym wskaźnikiem techniczno-eksploatacyjnym. Jednak sam wskaźnik nie przesądza o doborze pojazdu: wysoka ładowność nie zawsze oznacza opłacalność, jeśli rosną koszty utrzymania lub pojazd nie pasuje do warunków dostawy. W praktyce wskaźniki operacyjne służą do poprawy wyniku ekonomicznego, a nie zastępują rachunku efektywności.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie "decydujące kryterium doboru", zwykle chodzi o kryterium nadrzędne (opłacalność/efektywność), a pozostałe odpowiedzi często opisują czynniki pomocnicze, które wpływają na wynik ekonomiczny.
