W opiece nad podopieczną, u której wystąpiła istotna zmiana zdrowotna i funkcjonowania, kluczowe jest szybkie uruchomienie wsparcia pierwotnego, czyli takiego, które wynika z najbliższych relacji i jest dostępne najszybciej w codziennym życiu. W praktyce oznacza to przede wszystkim rodzinę (lub opiekunów faktycznych), bo to ona najczęściej:
- zna potrzeby i nawyki podopiecznej,
- może zapewnić obecność, poczucie bezpieczeństwa i wsparcie emocjonalne,
- realnie pomaga w organizacji dnia (zakupy, transport, towarzyszenie),
- współpracuje z opiekunem w ustalaniu zakresu pomocy i podziale zadań.
Odpowiedź "Z rodziną." jest więc właściwa, ponieważ odpowiada idei pierwszego, naturalnego kręgu wsparcia, od którego zwykle zaczyna się organizację pomocy.
Odpowiedź "Z sąsiadami." może być użyteczna doraźnie, ale sąsiedzi nie są typowym ani pewnym źródłem wsparcia pierwotnego: relacja bywa luźna, a zakres pomocy ograniczony oraz zależny od dobrej woli i dostępności.
Odpowiedź "Ze znajomymi." również nie jest najlepsza jako wybór podstawowy, ponieważ znajomi mogą oferować wsparcie, ale nie stanowią zwykle najbliższego, najbardziej odpowiedzialnego kręgu opieki. Ponadto poziom zaangażowania i dyspozycyjność są nieprzewidywalne.
Odpowiedź "Z grupą charytatywną." dotyczy raczej wsparcia wtórnego/instytucjonalnego (formalnego), które często włącza się, gdy zasoby rodzinne są niewystarczające. Takie wsparcie bywa cenne, ale zwykle nie jest pierwszym krokiem przy organizacji pomocy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "pierwotne", myśl o najbliższym otoczeniu i relacjach naturalnych. Dopiero później rozważ wsparcie od dalszych osób i organizacji.
