W przygotowaniu materiałów rastrowych do druku offsetowego istotne jest, aby na etapie wydruku obraz miał wystarczającą efektywną rozdzielczość. W praktyce przyjmuje się często wartość około 300 dpi jako standard zapewniający dobrą jakość odwzorowania detali w druku wielobarwnym (CMYK).
Kluczowa zasada brzmi: gdy obraz ma zostać powiększony, jego efektywna rozdzielczość po skalowaniu maleje wprost proporcjonalnie do skali. Jeżeli powiększysz obraz 3 razy, to liczba pikseli "na cal" na wydruku będzie 3 razy mniejsza niż w pliku po skanowaniu. Dlatego, aby po powiększeniu nadal uzyskać 300 dpi, trzeba zeskanować w rozdzielczości trzykrotnie większej.
Stosujemy zależność:
rozdzielczość skanowania = docelowa rozdzielczość na wydruku × współczynnik powiększenia
Dla tego zadania:
300 dpi × 3 = 900 dpi – i to jest poprawna odpowiedź.
Dlaczego pozostałe opcje są błędne?
- 600 dpi – odpowiadałoby powiększeniu 2× (bo 600/2 = 300). Przy 3× dałoby tylko 200 dpi na wydruku, co zwykle oznacza widoczną utratę ostrości.
- 800 dpi – po powiększeniu 3× daje ok. 267 dpi (800/3), czyli poniżej typowego celu 300 dpi; w detalu może to skutkować pogorszeniem jakości.
- 300 dpi – po powiększeniu 3× spadnie do 100 dpi (300/3), co jest zbyt małe dla druku offsetowego wysokiej jakości.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy w treści jest informacja o zmianie skali. Jeśli jest powiększenie, mnożysz; jeśli pomniejszenie, możesz zmniejszyć wymaganą rozdzielczość (ale nie myl tego z interpolacją, która nie dodaje realnych detali).
