W narzędziach do obróbki skrawaniem (np. noże tokarskie, frezy, wiertła, płytki skrawające) materiał części roboczej musi zachowywać twardość i odporność na zużycie przy dużych naciskach oraz podwyższonej temperaturze w strefie skrawania. Dlatego stosuje się materiały o bardzo wysokiej twardości, odporności ściernej i stabilności właściwości w warunkach pracy.
Polichlorek winylu to tworzywo sztuczne. W praktyce nie jest on materiałem na ostrza narzędzi skrawających, ponieważ nie zapewnia wymaganej twardości ani odporności na temperaturę i ścieranie. Mógłby ulec szybkiemu zniszczeniu lub odkształceniu podczas skrawania.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą materiałów znanych z techniki narzędziowej lub ściernej:
- Azotek boru (w tym odmiany o bardzo wysokiej twardości) jest kojarzony z zastosowaniami, gdzie potrzebna jest wysoka odporność na zużycie.
- Węglik krzemu jest materiałem bardzo twardym, szeroko znanym jako ścierniwo i materiał ceramiczny o wysokiej odporności na ścieranie.
- Diament to materiał supertwardy, wykorzystywany w narzędziach do obróbki (np. w postaci elementów roboczych lub powłok) szczególnie tam, gdzie liczy się ekstremalna odporność na ścieranie.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach z przeczeniem ("nie wytwarza się") najpierw ustal, które odpowiedzi są typowymi materiałami narzędziowymi (twarde/ceramiczne/supertwarde), a potem wskaż tę, która jest tworzywem konstrukcyjnym o zbyt niskiej odporności na warunki skrawania.
